Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/18305 K.2013/10942

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Katılan-sanık ...'in sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyizinde;

Katılan-sanık ...'in 25/12/2007 tarihinde sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirtmesine karşın mahkemece davaya katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan-sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Katılan-sanık ...'in katılan-sanık ...'ya hakaret, katılan-sanık ...'nun katılan-sanık ...'e hakaret ve tehdit eylemlerinden kurulan hükümler yönünden;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan-sanık ... müdafii ve katılan-sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Katılan-sanıklar ... ve ...'in hakaret ve tehdit eylemlerinden kurulan hükümlerin temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanıkların eylemlerinin karşılıklı olması ve ilk haksız hareketin hangi sanıktan geldiğinin belirlenememesi karşısında; hakaret suçunda TCK'nın 129, tehdit suçunda ise anılan Kanunun 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

b) Sanık ... müdafiinin lehe olan hükümlerin, sanık ... müdafiinin ise indirim maddelerinin uygulanmasını talep etmeleri karşısında; sanık ... hakkında TCK'nın 62 ve 52/4. maddelerinin, sanık ... hakkında ise TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin her sanık için ayrı ayrı gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,