Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/1855 K.2012/4886

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu binanın hangi tarihte ve kimin sorumluluğunda yapıldığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, TCK'nın 20. maddesinde düzenlenen "cezaların şahsiliği" ilkesine aykırı olarak, yönetim kurulu üyesi olduğu gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin l. fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,