Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/19240 K.2010/21797

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

647 sayılı Yasanın 4/5. madde ve fıkrasındaki "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" biçimindeki düzenleme karşısında, 765 sayılı TCY.nın 230/1. madde ve fıkrası uyarınca temel hapis cezasından çevrilen adli para cezasının nitelik ve niceliğine göre kesin nitelikte olmayıp, temyiz yoluna açık olması karşısında itiraz yerinde görüldüğünden RED KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen Cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,