Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/19909 K.2012/10543

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ulaşım araçlarının kaçırılması suçu yönünden;

Mağdur ... ...'nin, sanığın, kendisini hiçbir şekilde tehdit etmediğini, hiçbir zararının da dokunmadığını, sanığın elinde bıçak ve üzerinde kan bulunması nedeniyle kendisine zarar verme ihtimalini düşünerek belediyeye götürdüğünü beyan etmesi karşısında; ulaşım araçlarının kaçırılması suçunu oluşturan cebir, tehdit ve hukuka aykırı davranış niteliğindeki başka eylemlerinin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mağdur ...'e karşı tehdit suçu yönünden;

Mağdur ...'in, sanığın başka eylemlerini ihbar etmek üzere cep telefonuyla jandarmayı aramaya çalıştığı sırada sanığın tüfeği ismi geçen mağdura doğrultarak "jandarmayı ararsan seni vururum" dediği, mağdurun, jandarmayı değil arkadaşımı arayacaktım demesi üzerine "arama diyorum sana" diyerek tüfekle havaya doğru bir el ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, gerçekleşen eylemin silahlı tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahlı tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, aynı kanunun 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanığın kasten işlemiş olduğu tehdit suçundan dolayı hapis cezalarına mahkûm edilmesine karşın hakkında TCK'nm 53. maddesinin uygulanmaması,

4- Tüm hükümler yönünden;

Sanığın adli sicil kaydında gözüken mahkumiyet ilamı getirtilip, önceki cezanın ceza kararnamesi ile verilmiş olması halinde başka sabıkası bulunmayan sanık hakkında "yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık, sabıka durumu ve suç işleme konusundaki eğilimi" olumlu değerlendirilerek cezaları TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karşın, yalnızca soyut şekilde "sabıkalı olduğu"ndan söz edilerek CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişkiye yol açılması,