Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/20324 K.2012/21366

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Bahçe duvarı, 3194 Sayılı imar kanununun 5.maddesinde "kendi başına kullanılabilen üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri, insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan yapılardır." biçiminde tanımlanan bina kavramı bahçe duvarı kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, TCK'nın 184/1 maddesinde düzenlenen suçun oluşmadığının,

2-Hükümden sonra 14/03/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK'nın 154/1. madde ve fıkrası kapsamında dava konusu yerin Çankaya belediyesine ait yerlerden olduğu ve anılan Kanunun 154/2. madde ve fıkrasında sayılan taşınmazlardan olmadığının anlaşılması karşısında;