Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/22676 K.2011/816

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a-4, 29 (2 defa), 106/1-ikinci cümle maddeleri uyarınca 10 ay 15 gün hapis, 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/la-b-c-d-c. maddesindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın mükerrir olması sebebiyle cezanın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlcre özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesinin 24/09/2009 tarihli ve 2009/7 esas, 2009/203 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 11/07/2010 gün ve 46140 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2010 gün ve 180450 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâili olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında,

sanığın adlî sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlcre özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmediği gibi, adlî sicil kaydında yer alan Balıkesir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/11/2007 tarihli ve 2007/128-603 sayılı kararma konu 1.500,00 yeni Türk lirası adlî para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son. maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d ve e bentlerinde belirtilen haklarından mahkûm olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki haklarından ise, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

3-Sanık hakkında hakaret suçundan tayin edilen cezadan özel tahrik hükmü olan 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesi yerine genel tahrik hükmü olan 29. maddeye göre indirim yapılmasında, isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

1-Tekerrür uygulamasına esas alındığı anlaşılan Balıkesir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 8.11.2007 tarihinde verilen ve 2007 - 128/603 esas ve karar sayılı ilamda sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 86/2, 3-e madde ve fıkraları uyarınca hükmedilen ve 20.5.2008 tarihinde yerine getirilen 1.500YTL adli para cezasının. 1412 sayılı CYY'nın 305/1. maddesi gereği kesin olması ve aynı maddenin sın fıkrası uyarınca da tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCY.nın 53/2-3. madde ve fıkraları uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının a, b. d. e. bentlerindeki hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya. (e) bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilmesine kadar uygulanacağı gözetilmeden, tümü yönünden infaz tamamlanıncaya kadar yoksunluk kararı verilmesi,

3- Sanığın aşamalarda, yeşilkart başvurusu nedeniyle emniyet müdürlüğüne geldiklerini, alt kattan işlemin ikinci katta yapıldığını söylemeleri nedeniyle yukarı çıktıklarında, katılanın ameliyatlı kolundan tutup merdivenden aşağıya doğru iteklediğini ve bu sırada canının acıması nedeniyle sinirlenerek "şerefsiz" demiş olabileceğini savunması ve gerekçeli kararda kanıtlar değerlendirilerek katılanın bu davranışının mahkemece de haksız hareket olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçu yönünden özel olarak düzenlenmiş bulunan TCY.nın 129/2. maddesinde yazılı hükmün uygulanması gerekirken, genel nitelikli tahrik hükmünün uygulanması.

Yasaya aykırı görüldüğünden. 5271 sayılı CYY nın 309/4-d maddesi uyarınca Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesinin ve 24.9.2009 tarihli 2009/7 esas 2009/203 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA,

1-Hakaret suçunun; katılanın, sanığın kolundan tutarak alt kata indirmek amacıyla iteklemesi biçimindeki ve kasten yaralama niteliğindeki haksız hareketine tepki olarak işlendiğinin anlaşılması nedeniyle TCY.nın 129/2. maddesi ve CYY nın 223/4. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

2- Tehdit suçuyla ilgili olarak;

a) Bozulan kararın hüküm fıkrasında TCY nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin olarak yer alan B-5 numaralı bentteki kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına.