Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/23038 K.2012/18131

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5237 sayılı TCK uygulamasında 765 sayılı Kanundan farklı olarak görevliye yönelik direnme sırasında işlenen hakaret eyleminin ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 265/1.maddesindeki suçun unsuru olduğu biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hakaret suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının belirlenebilir ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı, incelenen dosyada sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve görevliye hakaret suçlarının mağdurlarının, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak, sanığın sabıkasının bulunmadığı da gözetilmek suretiyle sanığın hukuksal durumunun, yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "mağdurların hakaret suçu nedeniyle zararlarının karşılanmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanığın görevliye direnme suçunu birden fazla görevli polis memuruna karşı işlemesi nedeniyle cezasının TCK'nın 43/2. maddesi hükmü uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,