KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/23257 E., 2012/14697 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması, direnme, hakaret
- Hüküm
- Beraat, hükümlülük
Karar Metni
547 kelime·3 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Mağdur sanık ...'ın, yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresi içinde sanık sıfatı ile temyiz ettiği, mağdur sıfatıyla gerçekleşen temyiz isteminin ise yasal süresinden sonra geçekleştiği
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nin 317. maddesi uyarınca mağdur sıfatıyla süresinden sonra gerçekleşene temyiz isteğinin tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE,
2) Diğer hükümlerin incelenmesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Polis memurları olan mağdurlar ve mağdur sanıkların, kavga olduğu ihbarı üzerine ekip otosu ile olayın olduğu yere giderlerken Çarşı Caddesinde oto yıkama işi yapan sanık ...'in kaldırımdan caddeye çıkmak isteyen bir araca yardım ettiği, karşıdan gelen polis aracına eliyle dur işareti yaptığı, göreve gittiklerini söyleyen ve yolu açmasını isteyen polislerden beklemelerini istediği, tanıklar ..., ..., ..., ... ve sanık ...'ın anlatımlarına göre polis arabasının sanık ...'in üzerine doğru hızlı şekilde geldiği, ...'in yan tarafa kaçarak kurtulduğu,
polis memuru ...'nin anlatıma göre de bu sırada arabanın aynasının ...'in koluna çarptığı, ...'in "ne yapıyorsun beni ezecektin" şeklinde tepki gösterdiği, ...'in teşhisi ve tanık beyanlarına göre polis memuru ...'un araçtan inerek sanık ...'e vurduğu, diğer polislerle birlikte sert davranışlarla ...'i ekip arabasına bindirmek istedikleri, çevredeki kişilerle birlikte sanıklar ... ve ...'ın da bu olaya tepki göstererek polisleri yatıştırmaya çalıştığı, sanıklar ..., ... ve ...'ın adli raporlarında basit tıbbı müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmaların tarif edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla
a) Tarafsız tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in, sanıkların hakaret, tehdit ve cebirde bulunmadığına, polis memuru ...'un ...'e vurduğuna ve diğer polislerin sert davranışlarla sanıkları ekip arabasına almak istediklerine ilişkin anlatımları karşısında; hangi hukuksal gerekçelerle polis memurlarının anlatımlarına üstünlük tanındığının, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,
b) 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmak için direnme suçunun ancak cebir ve tehditle işlenebileceği gözetilmeden, sanık ...'in ne şekilde cebir ve tehditte bulunduğu açıklanmadan görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükümlülük kararı verilmesi,
c) Polis memurlarının ...'e karşı davranışlarının, sanıklar yönünden haksız tahrik oluşturup oluşturmadığı değerlendirilerek, hakaret suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 129, direnme suçlarında ise 29. maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
d) 5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun, hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi karşısında ; hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,
e) Mağdur sanıklar ... ile ...'in, 17.06.2008 tarihli duruşmada, davaya katılma yönündeki talepleri ile ilgili olumlu ya da olumsuz karar verilmeyerek CMK'nın 238 maddesine aykırı davranılması,
f) Sabıka kayıtları bulunmayan sanıklara yükletilen suçların mağdurlarının ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak sanıkların hukuksal durumunun, CMK'nın 231 maddesinde belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "zararın giderilmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
g) Kabule göre de; birden fazla sanığın birden fazla kamu görevlisine direnmesi halinde, temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 265/3, 43 maddeleri ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/23257, K. 2012/14697, 18 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama