Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/2327 K.2012/3685

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaya ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,

5252 sayılı Yasanın 5/2 maddesi nedeniyle suç tarihine göre temel adli para cezasının 450 TL olarak uygulanması gerekirken yazılı şekilde 489 TL adli para cezasına karar verilerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ... Vural müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, temel adli para cezasının 450 TL'na indirilmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMAK suretiyle CYY.nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına,

B- Sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/5. madde ve fıkrası uyarınca tekerrür koşullarının oluşmaması, yüklenen eylemlerin 5560 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce gerçekleşmesi, sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCY.nın 125/1 ve 86/2. maddelerinin hapis cezası yanında seçenek ceza

olarak adli para cezası da öngörmesi ve suç tarihine göre adli para cezasının alt sınırının açıkça gösterilmediği durumlarda 5 gün olması karşısında; kararın gerekçe bölümünde, öncelikle 5237 sayılı TCY'ye göre temel cezanın belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçelere dayanılarak kullanıldığı açıklanıp 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak otaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Hakaret ve yaralama suçlarından hüküm kurulurken temel para cezası 450 TL yerine 489 TL olarak belirlenerek fazla cezaya hükmolunması,

b)Yaralama suçundan hüküm kurulurken, hapis ya da adli para cezasından yalnızca birinin tercih edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,