KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/24062 E., 2012/2658 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret, sarhoşluk
- Hüküm
- Hükümlülük, beraat
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Niteliğine göre sarhoşluk suçundan verilen idari para cezasına ilişkin karara karşı, Kabahatler Yasasının 29. maddesi uyarınca yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvuruların bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği,
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve görevliye hakaret; sanık ... hakkında görevliye hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre suç tarihinin 08.09.2004 olduğu ve inceleme tarihi itibariyle 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolmadığı ve sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat kararının temyize konu edilmediği anlaşılarak yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
5271 sayılı CYY'nın 231/6-c maddesinde düzenlenen giderilmesi gereken "zarar" kavramının, somut, belirlenebilir, maddi bir zarar olmasının gerektiği, manevi zararı kapsamadığı gözetilerek sabıkasız olan sanıklar hakkında anılan maddede yer alan ölçütler kapsamında bir değerlendirme yapılmadan ve görevliye hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları nedeniyle mağdurun ne gibi somut bir zarara uğratıldığı da açıklanmadan "uğranılan maddi ve manevi zarar karşılanmadığından "biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/24062, K. 2012/2658, 14 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama