KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/24347 E., 2013/7944 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağır olanının tekerrüre esas alınacağı gözetilmeyerek üç ilamda tekerrüre esas alınmış ise de, bu husus infazda gözetilebileceği ve hükümde gözaltında geçirilen süre düşülerek sonuç ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Beraat hükmüne yönelik temyize gelince;
Sair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tanık ...'ın hazırlık aşamasında Cumhuriyet Savcılığı'nda alınan beyanında sanığın ...'e hitaben " seni öldürürüm,öldürtürüm" demek suretiyle tehdit ettiğini belirtmesi yargılama aşamasında ise, sanığın katılan ...'e hitaben tehdit içeren bir beyanda bulunduğunu işitmediğini söylemesi karşısında, tanığın beyanları arasında aşamalarda oluşan çelişki giderilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/24347, K. 2013/7944, 20 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama