Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/24382 K.2011/345

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık hakkında karar kesinleştirilip infaza verilmiş ise de, tebligat işleminin usulüne uygun olmaması nedeniyle mahkemece infazın durdurulmasına karar verildiği ve sanığın temyizi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla; sanık hakkında 17.02.2010 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,