Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/25036 K.2011/6282

Tehdit suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz, rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2008 tarihli ve 2007/967 esas, 2008/978 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 19.09.2010 gün ve 56722 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2010 gün ve 230381 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Sanığın Balıkesir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/238-188 sayılı kararı ile verilen 495 yeni Türk lirası adlî para cezasına ilişkin tekerrüre esas adlî sicil kaydı bulunduğundan bahisle incelemeye konu suçtan verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19/03/2008 tarihli ve 2008/2761-5122 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinde yer alan "Bölge adliye mahkemelerinin,

26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ila 326 nci maddeleri uygulanır...." şeklindeki düzenleme ile 1412 sayılı Kanun'un 305/1-1 ve 305/2. maddelerine göre ikimilyar liraya kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak olmaları karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki para cezasının ikibin yeni Türk lirasının altında olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı TCY.nın 50. maddesinin 5. fıkrasında "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir." 58. maddesinin 6.fıkrasında "Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir.

Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." 7.fıkrasında "Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir." 8.fıkrasında ise "Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması,

kanunda gösterilen şekilde yapılır." 5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesinin 1. fıkrasında "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ila 326. maddeleri uygulanır." 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CYY.nın 305/2. maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler, ...... temyiz olunamaz." Aynı yasa maddesinin son fıkrasında ise "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343. madde hükümleri dairesinde Yargıtay'a başvurulabilir." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, mahkemece 5237 sayılı TCY.nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan önceki hükümlülüğün, Balıkesir 1. Sulh Ceza Mahkemesince 18.2.2005 tarihli kararla 765 sayılı TCY.nın 456/4 maddesi gereğince hükmedilip 5.9.2005 tarihinde uyarlaması yapılan 489 TL'lık doğrudan adli para cezasına ilişkin olduğu görülmektedir. Bu mahkumiyetin, hüküm tarihinde ve halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY.nın 305/2 maddesi kapsamında bulunduğu ve tekerrür uygulamasına dayanak alınamayacağı açıktır.