Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/25932 K.2013/8227

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar ... ve ...’in mağdur ... ve tanık ... ile yüzleştirilerek, 09/08/2006 tarihinde meydana gelen olayda bulunup bulunmadıklarının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması, mağdur ...’ın sanıkların tehdidinin borcunu ödemeyen şikayetçi ...’a yönelik olup kendisine yönelik eylemlerinin bulunmadığı biçimindeki anlatımının tüm kanıtlarla birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre de, sanık ...’in tehdit eyleminin sabit olup olmadığı, sabit kabul edilirse ne şekilde birden fazla kişi ile tehdit suçunu oluşturduğu,

sanık ...’ın tehdit eylemi sabit kabul edilirse, şikayetçi ...’a yönelik olması nedeniyle sonra gerçekleşen tehdit eylemleriyle birlikte zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususları tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükmü uygulanırken, “takdiren” biçimindeki yetersiz gerekçe ile cezalarında alt sınırın üzerinde artırım yapılması,

3-Sanık ...’in şikayetçi ...’ın kendisine olan borcunu ödemeyip sürekli oyaladığını, sanık ...’ın da aynı şekilde şikayetçinin borcunu ödemediği gibi istediğinde kendisine küfür ettiğini savunmaları karşısında, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Sanıklar ... ve ...’in (09/08/2006 tarihli eylemleri bakımından) sabıkasız olması, tehdit suçunda somut maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “mağdurun suçtan kaynaklanan zararlarının giderilmediği” biçimindeki, kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,