Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/25933 K.2012/1658

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinin yapı tatil zaptının düzenlendiği 24.11.2004 olması ve 12.10.2004 tarihi ile 01.06.2005 tarihleri arasında 765 sayılı TCY ve 647 sayılı Yasanın yürürlükte olması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a- CYY'nın 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, oysa dosyadaki bilgi ve belgelere göre sanığın hisseli parseli üzerindeki mevcut bina üzerine kat yapmasında mahkemece saptanmış ve sanık tarafından ödenmesi gereken somut, maddi bir kamu zararı bulunmadığı,

TCY'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CYY'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sabıkasız olan ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varılarak hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında "kamunun uğradığı zararın giderilmediği,

zarar giderilip yapının imar planına veya ruhsata uygun hale getirilmesi durumunda, 5237 sayılı yasanın 184/5 maddesinde kamu davasının düşürülmesinin öngörüldüğü" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CYY'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,