Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/2622 K.2012/1774

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın kalmakta olduğu koğuş havalandırma kısmında yapılan sayım işleminden sonra cezaevi idari kısmına çağrılması üzerine idari kısımda ve sayım işleminin yapılmasının ardından mağdurlara hitaben “tutanak tutabilirsiniz, ancak ben buradan çıktıktan sonra yaşama şansınız yoktur, nasıl olsa buradan çıkacağım” demesi karşısında, sayım görevi bittikten sonra gerçekleşen eylemin TCK'nun 106/1-1.cümlesi kapsamında hayata yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 3/1.madde ve fıkrasına göre fiilin ağırlığıyla orantılı bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden teşdiden üst sınıra yakın şekilde cezaya hükmedilmesi,

b) 5237 sayılı TCK.nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerinde hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi