Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/26965 K.2013/12926

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yüzüne karşı verilen kararın hüküm fıkrasında, temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanıltıcı ibare bulunması nedeniyle gerekçeli karar tebliğinden sonra verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması sabıkasız olup kişiliği olumlu bulunarak hakkında lehe hükümler uygulanan sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçları nedeniyle katılanın maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, sanığın hukuki durumunun, maddedeki diğer kanuni ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "katılanın zararının giderilmemesi" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,