Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27092 K.2013/8728

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hakaret suçundan verilen cezada takdiri indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

2- Sanığın, komşusu olan katılanın evinde tadilat yapmak amacıyla ortak kullanımlarındaki yola taş dökmesi üzerine aracıyla buradan geçememesi nedeniyle Kaymakamlığa yaptığı başvurusu sonucunda taşların kaldırılması kararı verilmesine rağmen katılanın bu karara uymamasından dolayı tartıştıklarına ilişkin savunması karşısında, bu hususun doğruluğu araştırılarak hakkında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, sabıkasız olup kişiliği olumlu bulunarak hakkında lehe hükümler uygulanan sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarında, katılanın somut olarak belirlediği ve istediği bir tazminatın bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen eylemlerinden dolayı sanığın katılanları ne gibi somut bir zarara uğrattığı açıklanmadan ve kanıtları gösterilmeden, "katılanın maddi ve manevi zararının giderilmemesi" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,