Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27157 K.2010/21254

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Bir soruşturma nedeniyle tanık olarak ifade verdikten sonra karakolun önünde bekleyen sanıkların, bir şahsın olay yerinde bulunup bulunmadığı konusunda komiser yardımcısı olan yakınanla tartıştıkları, tartışma sırasında sanık ...’nin yakınana “... ... olayda yoktu, ... ... olayda var ise beni sinkaf etsinler, yoksak seni sinkaf etsinler mi” dediği, sanık ...’in de “üniformanı çıkar öyle gel” biçiminde sözler söylediğinin kabul edilmesi karşısında, sanıkların bu sözlerinin ne şekilde cebir veya tehdit niteliğinde olduğu, ayrıca yakınanın yapmakta olduğu hangi görevi yapmasını engellemeye yönelik bulunduğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi,

Kabule göre de,

2- TCY.nın 61.maddesindeki ölçütler ve aynı yasanın 3.maddesindeki “fiilin ağırlığıyla orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek temel cezanın saptanılması gerektiği gözetilmeden, “takdiren” denilerek gerekçesiz biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi,

3- Sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa’nın 108/2.maddesinin uygulanmasına dayanak oluşturacak hükümlülüklerin karar yerinde gösterilmemesi,