KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/27250 E., 2013/7838 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında, tekerrüre esas başka sabıkası bulunduğu halde, Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.11.2006 tarih ve 2006/492-1071 karar sayılı yaralama suçundan kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınarak hüküm kurulması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, “sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.11.2006 tarih ve 2006/492-1071 karar sayılı ilamının hüküm kısmından çıkarılarak, adli sicil kaydında yer alan Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2004 tarih ve 2004/484-1393 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/27250, K. 2013/7838, 20 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama