Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27399 K.2013/13897

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, katılanın hayvanlarının kendi arazilerine girmesini engellediği sırada katılanla karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettiklerine ilişkin aşamalarda değişmeyen savunmasının, tanıklar Ramazan Karaağaç ve Mehmet Karaağaç tarafından doğrulanması karşısında, sanık lehine TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayağının tartışılmaması,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki ilamda geçen mahkumiyet kararlarında yaş küçüklüğü nedeniyle 2253 sayılı Kanunun 12/2. maddesinin uygulandığı ve ilamın silinme koşullarının oluştuğu gözetilmeden, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, maddi (somut) nitelikteki zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, engel sabıkası bulunmayıp geçmişi olumlu bulunarak hakkında takdiri indirim hükmü uygulanan sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçları nedeniyle katılanın maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmadığı gözetilerek, sanığın hukuki durumunun, maddedeki diğer kanuni ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, “kasıtlı suçtan sabıkasının olması” biçimindeki çelişkili ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,