Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27410 K.2013/11864

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tehdit suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Hakaret suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Katılanın karardan sonra 04.09.2011 tarihinde vefat etmesi karşısında, CMK'nın 243/1. maddesi uyarınca varsa mirasçıları saptanarak katılanın haklarını takip etmek üzere kendilerine davaya katılma olanağı sağlanması zorunluluğu,

b-Kabule göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması, engel sabıkası olmayıp kişiliği olumlu bulunarak hakkında lehe hükümler uygulanan sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçları nedeniyle katılanın maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, sanığın hukuki durumunun, maddedeki diğer kanuni ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, "katılanın zararının giderilmemesi" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,