KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/27514 E., 2012/22169 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın suça konu yeri 13/01/2005 tarihinde ... Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti.den satın aldıktan sonra tadilat ve değişiklik yapmadığını belirtmesi ve ... ...'nun tanık olarak dinlenmesini talep etmesi karşısında; ... ... ve taşınmazın eski sahipleri tanık olarak dinlenip, imar kirliliğine neden olan tadilatları kimin yaptığı saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, olayın yeterince aydınlandığından ve tanık dinlenmesine yer olmadığından söz edilerek eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
2- Mahkemenin kabulüne göre, 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramdan, Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008-250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar ölçülebilir, belirlenebilir maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.
Bu nedenle niteliği itibariyle sanığın kendi binasına yaptığı tadilatlar nedeniyle oluşan imar kirliliğine neden olma suçunda giderilmesi gereken maddi bir zararın bulunmadığı gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin diğer koşulların varlığının irdelenip tartışılması gerekirken, zararın giderilmediği biçimindeki yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/27514, K. 2012/22169, 1 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama