Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/2780 K.2012/5606

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların görevli polis memurlarına hangi söz veya davranışlarla direndikleri açıkça belirlenmeden, atılı suçun unsurlarının oluştuğunun kabul edilmesi,

2- Kabule göre ise;

a- Sanık ...'in aracı park edelim ve eve haber verelim demesi üzerine, kendilerine ters cevap verildiğini söylemesi karşısında, tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- Sanıkların birden fazla kimse olması ve eylemlerini birden fazla polise karşı gerçekleştirmeleri karşısında haklarında TCK.nın 43 ve 265/3.maddelerinin uygulanmasının gözetilmemesi,

c- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2.madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5.maddesinde öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve anılan Yasa maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14.maddesindeki suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,