KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/27920 E., 2013/4955 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Temyiz isteğinin reddi, mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligatın "komşuya ve varsa yönetici veya kapıcıya haber verilmesi zorunluluğuna uyulmaması" nedeniyle usulsüz olduğu anlaşıldığından, verilen ret kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın tehdit içeren sözlerinin, mağdurun eşi ...'e de yönelik olması, kimlik fotokopisi okunarak sanığa diyeceğinin sorulması, uygulama maddesi olarak TCK'nın 43/1. fıkrası yerine 2. fıkrasının yazılmasının sonuca etkili olmaması, mahkemece sanığın yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığının belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/27920, K. 2013/4955, 21 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama