KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/28929 E., 2013/4270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılamaya konu tehdit suçunda CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil edecek maddi bir zararın varlığı kanıtlanamamış olduğu halde CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına dair "mağdurun zararının giderilmemiş olması" şeklindeki gerekçe yeterli değil ise de, mahkemenin aynı zamanda sanığın kişiliğini değerlendirerek bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaate ulaşılmamış olduğunu belirterek CMK'nın 231. maddesindeki sübjektif koşulu da içeren gerekçeye dayanmış olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/28929, K. 2013/4270, 18 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama