Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/29114 K.2011/4587

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevli hekimlere yönelik sövme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanığa yükletilen yakınan hastane şoförüne yönelik eylemlere ilişkin temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCY uygulamasında hastane şoförü yakınanın kamu görevlisi olmayıp kamu hizmeti ifa etmesinden dolayı memur sayılamaması karşısında, sanığın yakınana yönelik sövme ve tehdit eylemlerinin 765 sayılı TCY.nın 482/3. ve 191/1. maddelerine uyduğu gözetilerek uzlaşma kapsamındaki sövme suçunda öncelikle uzlaşma işlemi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, aynı Yasanın 266/1, 269. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,