KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/29777 E., 2012/21199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ... hakkında hakaret ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçları bakımından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'in temyiz isteği hakkında tebliğnameye uygun olarak bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Eleştiriler dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
1- Sanığın birden fazla polise karşı hakaret suçu işlediğine ilişkin iddianamedeki anlatım karşısında, tebliğnamede sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 43. maddesinin uygulandığına dair bozma düşüncesinin yerinde olmadığı,
2- TCK'nın 61/4-5 maddesindeki yasal sıralamaya uyulmamış ise de, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma gerektirmediği,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/29777, K. 2012/21199, 18 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama