Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/30327 K.2012/20947

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün TCK'nın 191. maddesine göre “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçuna ilişkin olduğu ve 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesine göre tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyması halinde açılmış olan davanın düşmesine karar verilecek olması nedeniyle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ve aynı gerekçeyle sanık hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de:

a- Tekerrüre esas hükümlülüğe ilişkin olarak, sanık ... yönünden kesinleşme şerhi bulunmaması karşısında; eksiklik giderilmeden tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmesi,

b- TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, kendi altsoyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, diğer kişilere karşı ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin kararda belirtilmemesi,