Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/4042 K.2012/5534

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Yozgat Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2004 tarih ve 290/652 sayılı ilamındaki birden fazla hükümlülük kararının hangisinin tekerrüre esas alındığı hükümde belirtilmemişse de, en ağır olan cezanın infaz aşamasında tekerrüre esas alınması mümkün görülmüştür.

2) Sanığa yükletilen kasten yaralama ve 4320 sayılı Yasa'ya aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı.

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu.

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı.

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükümlülük kararının incelenmesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Polis memurlarının, sanığın kendilerine karşı sözlü ve fiili saldırılarının olmadığı yönündeki anlatımları ve anlatımı doğrulayan olay tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ne şekilde kamu görevlilerine karşı görevlerini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullandığı Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan hükümlülük kararı verilmesi,