KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/4475 E., 2010/8461 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2010
- Mahkemesi
- ... Asliye 2.Ceza Mahkemesi
- Sanık(lar)
- ...
- Suç(lar)
- Tehdit, hakaret, huzur bozma
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük, beraat
- Tebliğnamedeki istek
- Bozma, onama, düşme
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Katılan ...'i tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde,
Son kesme nedeninin oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,
Anlaşıldığından katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-Huzur bozma suçu nedeniyle verilen ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde mahkemece verilen hükme yönelik katılanlar ... ve ... ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Katılan ... ...'e hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/4475, K. 2010/8461, 28 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama