Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/4482 K.2012/5550

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Tekerrüre esas alınan mahkeme kararının dosyada bulunması ve infaz bilgilerinin adli sicil kaydında yer alması, sanığın farklı zamanlarda farklı kişileri tehdit etmiş olması, dosyadaki kanıtlara göre tanıkların duruşmada dinlenmemiş olmasının sonucu değiştirmeyeceği karşısında tebliğnamenin bozma öneren düşünceleri benimsenmemiştir.

2) Sanığa yükletilen tehdit ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak ;

Kısa kararda doğru yazılmasına karşın, gerekçeli kararda sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 86/2 yerine, aynı Yasa'nın 106/2-a maddesinin yazılması,