Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/5152 K.2012/5339

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerde; aşamalardaki yakınanlar ve tanık anlatımlarına göre karşılıklı çıkan kavga da tanıkların araya girerek sanık ve yakınanları ayırdığı bu sırada olay yerinden ayrılmakta olan sanık ...'in katılanları hedef alarak elinde silah bulunmaksızın "eve gidip tüfek alıp sizi öldüreceğim " biçiminde tehdit sözleri söylediği ve bir daha geriye dönmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 191/1 maddesine uyduğu gözetilmeden anılan yasanın 191/2 maddesi gereği cezalandırılması yoluna gidilmesi,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde; 765 sayılı TCY. 485/2. maddesinde "...cezanın tamamıyla ıskatı..."na karşın, 5237 sayılı TCY 129/1 madde ve fıkrasında ise "...ceza verilmesinden vazgeçilmesi..."nin öngörülmesi karşısında, somut olayda yeni Yasa uygulamasının sanığın daha lehine olduğunun gözetilmemesi;

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,