Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/5426 K.2010/20651

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiş,

Ancak; Dairemizin önceki ilgili kararlarında da açıklandığı üzere, TCY.nın 232.maddesinde düzenlenen suçun hareket öğesinin; her biri yasanın ilgili hükümlerinde ayrıca suç oluşturan hakaret, tehdit veya yaralama vb. suçlar dışında kalan, "çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma" gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan 'kötü davranma' niteliğindeki eylemleri kapsar, iddianamede de anlatılan tehdit, hakaret ve yaralama eylemlerinin ne şekilde süreklilik gösterdiğine ilişkin kanıtların tartışılmadan yasaya aykırı gerekçelerle her üç eylemin de kötü muamele suçu olarak kabul edilmesi,

Kabule göre de;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,