KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/5941 E., 2012/6265 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Gerekçeli karar başlığında, sanıkların tutuklu kaldığı tarih ve süre ile suç yeri ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CYY.nın 232/2-c-d madde ve fıkralarına aykırı davranılması,
2- TCY.nın 62.maddesindeki ölçütler irdelenmeden, suçu kabul etmemesi yasal hakkı olan sanıklar hakkında, suçu inkar ettikleri biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile takdiri indirimin uygulanmaması,
3- Sanıklar müdafiinin 13.12.2007 tarihli son oturumdaki lehe olan hükümlerin uygulanması istemi TCY.nın 50.maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesini de içerdiği halde, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,
4- Sanık ... bakımından, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
5- Sanıkların görevliye direnme suçunu birlikte ve birden fazla polis memuruna karşı işlemesi nedeniyle TCY.nın 265/3, 43/2.maddeleri uyarınca cezalarında artırım yapılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/5941, K. 2012/6265, 19 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama