KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/6169 E., 2012/6283 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama ve mala zarar verme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, katılan ...'ın çobanlığını yapan katılan ...'ın otlattığı hayvanları badem ağaçlarının bulunduğu arazisine sokarak zarar verdiğini, uyardığında adli raporu ile de doğrulandığı üzere katılan ...'ın çoban değneği ile koluna vurduğunu, daha sonra olay yerine gelen katılanlar ... ve ...'in kendisine tehdit ve hakaretler savurup saldırdığını, taş atıp traktörünün camını kırdıklarını savunması karşısında, sanığın sabit kabul edilen eylemleri ile katılanların tahrik oluşturabilecek haksız eylemlerinin, öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, sonucuna göre sanık bakımından TCY'nın 29. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCY'nın 61/8. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılarak sonuç günün, anılan Yasanın 52/2 maddesine göre sanığın bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunması gerekirken, ay olarak ceza belirlenip paraya çevirmede dayanak yasa maddesi de yanlış gösterilerek yasal yönteme aykırı ceza tayin edilmesi,
3~Sabıkasız olan sanık hakkında CYY'nın 231. maddesindeki koşullar irdelenmeden, koşullan bulunmadığı biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/6169, K. 2012/6283, 19 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama