Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/6816 K.2012/3804

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/04/2008 tarih, 2008/1-22 E, 2008/80 K sayılı kararında da belirtildiği şekliyle, sanık hakkında akıl hastası olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 32. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında;

akıl hastalığının saptanması durumunda yapılacak uygulamanın sınırlarını belirleme açısından, işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığı eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi ve gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin hükümde tartışılması suretiyle 5271 sayılı Yasanın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Yasanın 57. maddesi uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken; sübuta yönelik değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,