Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/7013 K.2012/6319

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)5271 sayılı CYY.nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5.maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

İncelenen dosyada, kayden sabıkasız olan sanığa yükletilen suçun mağdurunun, maddi nitelikte bir zararı söz konusu olmadığından sanığın hukuksal durumunun, açıklanan yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, şikayetçinin zararının giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2)Tehdit eylemine ilişkin hükümde, CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Derinkuyu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2008 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, mağduru silahla tehdit ettiğinden bahisle kamu davası açılmış olup ayrıca telefonla sair tehdit suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde sanık hakkında telefonla tehdit suçundan hüküm kurulması, kabule göre de; tehdit suçundan verilen cezanın TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırımı sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden asgari haddin üzerinde 3/4 oranında artırım yapılması,