KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/7150 E., 2010/5842 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük
- Tebliğnamedeki istek
- Bozma
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Tebliğnamede “Başsavcılığımızın 23.11.2009 tarih ve 2007/265861 sayılı bozma istemli tebliğnamesi üzerine verilen Yüksek Dairenizin 22.12.2009 tarih ve 2009/26882-2009/21275 sayılı kararının incelenmesinde; Sultandağı Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2007 tarih ve 2006/124-2007/33 sayılı dosyası ve kararı incelendiği halde gerek tarafımızca düzenlenen tebliğnamede gerekse Yüksek Dairenizin ilamının karar başlığında sehven Sultandağı Asliye Ceza Mahkemesinin yerine Sultanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin adının yazılarak bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.
5320 sayılı Yasanın 8.maddesinin 1.fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, Yüksek Dairenizin 22.12.2009 tarih ve 2009/26882 - 2009/21275 sayılı ilamındaki mahkeme adı ile ilgili yazıma ilişkin anılan maddi hatanın düzeltilmesi arz ve talep olunur.” denilmektedir.
5320 sayılı CYY.Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1.maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlede "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.
İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2009 tarih ve 2007/265861 sayılı tebliğnamesiyle, Dairemize gönderilen Sultandağı Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2007 tarih ve 2006/124-2007/33 sayılı kararının bozulmasına karar verildiği, ancak anılan bozma ilamının karar başlığında yerel mahkeme adının Sultandağı Asliye Ceza Mahkemesi yerine yanılgı sonucu Sultanbeyli Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazıldığı anlaşılmaktadır.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/7150, K. 2010/5842, 31 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama