Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/7721 K.2012/6481

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Trafik güvenliğini tehlikeye düşürme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kolluk görevlisine karşı gerçekleştirmesine karşın, TCY.nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Cezanın eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3-Hakaret suçundan verilen hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye düşürme suçlarından verilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, TCY'nın 125/3-a maddesine yanlış anlam yüklenerek hakaret suçundan ceza belirlenirken hapis cezasını tercih sebebi de açıklanmadan hüküm kurulmak suretiyle cezaların şahsileştirilmesinde çelişkiye düşülmesi,