Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/8688 K.2012/7212

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Eylemin aynı zamanda birden fazla kolluk görevlisine karşı birlikte gerçekleştirilmesine rağmen TCY'nın 43/2. maddesinin uygulanmamasının aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,

Eleştiri dışında Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Görevliye hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Tekerrür uygulamasına esas hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında TCY'nın 125/3-a maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasına seçenek yaptırım olan adli para cezasının tercih edilmesine yasal engel bulunmaması karşısında, bu bent hükmüne göre adli para cezasının tercih edilmesi halinde de tayin olunacak gün sayısının bir yıldan az olamayacağının gözetilmesi gerekirken yasanın hatalı yorumuna dayalı yerinde görülmeyen gerekçe ile hapis cezası tercih edilerek hüküm kurulması,

b-5237 sayılı TCY.nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,