Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/9462 K.2012/8859

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, oluşa ve mesajlar arasındaki zaman aralığının kısalığı dikkate alındığında; TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmeyerek başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, tehdit içerikli mesajları, ayrı yaşadığı ve aralarındaki boşanma davası devam eden mağdurun kendisini arayarak tacizde bulunmasından sonra gönderdiğini iddia etmesi karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sabıkasındaki ilamın silinme koşulları oluşmuş sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,