KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/9783 E., 2012/18199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230/1. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının davanın tarafları ile herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması , Yargıtay'ın gerekçelerde denetimi sağlaması ve disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm veriler ile bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, bu bağlamda iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, kanıtların tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alman ve reddedilen kanıtların belirtilmesi, yargılama sonucunda oluşan vicdani kanıya göre, sanığın suç oluşturduğu ... görülen eylem ve bunun nitelendirilmesine ilişkin değerlendirmelerin açıkça gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun şekilde karar verilmesi,
2- Kabule göre ise;
a- Sanığın, olay sırasında katılan polislerin kendisine küfür ... vurduklarını savunması, bu savunmasının adli raporu ile doğrulanması karşısında, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b- Sanığın yokluğunda dinlenen katılanların anlatımı ve duruşma tutanağı okunup bunlara karşı diyecekleri sorulmayarak, TCK'nın 209. ve 215. maddelerine aykırı davranılması,
c- Sanığın görevliye direnme suçunu birden fazla görevli polis memuruna karşı işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesindeki zincirleme suç hükmü uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/9783, K. 2012/18199, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama