Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/9896 K.2012/8152

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca Sanık ...'un, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE;

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA;

3-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yerel mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında, sanıkların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri kabul edilerek, haklarında hakaret eylemlerinden dolayı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında sanıklar hakkında önce TCY.nın 125/1-4 ve 62 maddeleri ile hapis cezası tayin edildikten sonra aynı Yasa'nın 129/3 ve CYY.nın 223/4-c-son maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye sebep olunması;