Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/11604 K.2012/31663

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiler hakkında gerçeğe aykırı rapor aldıklarını belirterek şikayetçi olmaktan ibaret eylemde, ne şekilde fiilin maddi eser ve delillerinin uydurulduğu açıklanıp tartışılmadan, TCK'nın 267/2. maddesi uygulanarak, fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Sanığın yargılama aşamasında verdiği ifadesinin, iftiradan dönme niteliğinde olup olmadığının ve hakkında TCK'nın 269. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-5271 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve buna göre sanığa yükletilen iftira suçunun mağdurunun maddi nitelikte bir zararı olmadığı gözetilmeden, yargılamadaki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim uygulanıp, bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezası da ertelenen sanık hakkında “zarar giderilmediğinden” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle anılan Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Sanığın eylemini, tek fiille birden fazla şikayetçiye yönelik olarak gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,