Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/11776 K.2011/23193

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Esaslı işlemlerin yapıldığı ve sanıkların savunmalarının alındığı 22.12.2008 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının 1, 2 ve 3. sayfaları ile 17.7.2008 tarihli iddianamenin kabul kararı ve tensip zaptının zabıt katibi tarafından imzalanmayarak belgelendirilmemesi suretiyle, 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 219/1. maddesi hükmüne uyulmaması,

2- Anayasanın 141/5 ve 5271 sayılı CYY. 34, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının davanın taraflarını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması ve Yargıtay’ın gerekçelerde denetimi sağlaması ve disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmaya ilişkin değerlendirmelerin açıkça gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun bir biçimde karar verilmesi,

3- Görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

.