KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/11919 E., 2013/14894 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, adli para cezasının miktarının belirlenmesine dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesi hüküm fıkrasında gösterilmediği gibi, anılan maddede yer verilmeyen “suçun işleniş şekli ve suçlunun kişiliği” biçimindeki gerekçelerle adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesi,
2- Adli para cezasının ve yargılama giderlerinin, 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden önce 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04/04/2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesi zorunluluğuna uyulmaması,
3- 5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması, sanığa yükletilen tehdit suçu nedeniyle maddi bir zarar doğmaması karşısında, sanığın adli sicil kaydına esas ilamın infaz ve kesinleşme şerhlerini içerir onaylı bir örneği getirtilerek eski hükümlülüğünün silinme koşullarının oluşup oluşmadığı belirlendikten sonra,
CMK'nın 231/6-b bendindeki “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği” hususunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/11919, K. 2013/14894, 15 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama