KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/12775 E., 2011/23993 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanmak
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Katılan....Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz edenin temyiz davasını geri aldığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılan S.S. Akyarlar Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Suçun oluştuğu 06.07.2003 tarihine göre temyiz süreci içinde (inceleme tarihi itibarıyla) sanıklar yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,
Anlaşıldığından sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanıklar yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye kısmen aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,
3- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Hükümlerden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/12775, K. 2011/23993, 14 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama