Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/13060 K.2013/13491

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mağdurun, 31.05.2007 tarihli duruşmada davaya katılmayacağını ifade etmesine karşın, 19.02.2009 tarihli duruşmada katılma kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, mahkemenin kabul, takdir ve vicdani kanaatine göre mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının beraat kararı verilmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Adli para cezası verilen sanık hakkında, TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,