KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/13253 E., 2013/13498 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre, Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin yasal bağlamında tartışılması gerekir.
Somut olayda; sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen tehdit ve hakaret suçlarının ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, gerekçeli kararda sadece savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına yer verilerek, tüm dosya kapsamından atılı suçların işlendiği kabul edilerek, olayın oluşumu, ulaşılan kanaat, suç oluşturduğu sabit görülen eylem ve artırım/indirim, cezanın kişiselleştirilmesi nedenlerinden bahsedilmeksizin CMK'nın 34, 230. maddesine aykırı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,
2-Kabule göre de; dosyada sanığa iddianamenin, duruşmadan önce tebliğ edildiğine dair belge olmadığından, CMK’nın 176/4 ve 190/2. maddelerine aykırı olarak sanığa, savunma hazırlamak için süre isteyip istemediği de hatırlatılmadan, sorgusu yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/13253, K. 2013/13498, 6 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama